Terug naar wedstrijdschema
Amstel 1 verliest eerste wedstrijd van ASC
ASC 1 Amstel 1 5½ - 2½
Dinart van der Laan (2260) Rik Könst (2061) 1 - 0
Eric Fraikin (2049) Patrick van Lommel (2012) ½ - ½
Norbert Jansen (2043) Piet Geertsema (1922) ½ - ½
Twan Kastelijn (1898) Theo Hendriks (1942) ½ - ½
Wouter Hennink (1961) Carel Kok (1895) 1 - 0
Sander de Groot (1910) Jasper Snijders (1839) ½ - ½
Rudolf Kat (1971) Jan Brugge (1876) ½ - ½
Wouter Dambrink (1868) Ysbert van Hoorn (1843) 1 - 0
Zaterdag 16 september traden de Amsteltijgers aan tegen het sterke ASC. Op papier een moeilijke tegenstander met zelfs een eerste bordspeler met rating 2260. Het team bleek verder te spelen met twee invallers, maar die hadden ook ratings van 1971 en 1898. In praktijk bleken we geenszins kansloos. Er werden goeie remises gespeeld door onder andere Jasper (geslaagd debuut!). Patrick met zwart bleek een Franse variant uitgekozen te hebben die zijn tegenstander zelf ook speelt. Op bord twee werd het evenwicht niet verstoord en na een remise aanbod van Patrick bleef zijn tegenstander even kijken hoe het de rest van zijn team verging. Het leek erop dat we best goede kansen hadden. Ysbert en Jan Brugge stonden duidelijk beter, Karel en Theo iets minder en Rik weerde zich kranig tegen het kanon. Bij Piet was de stand ook ongeveer gelijk. Misschien had zijn tegenstander wat initiatief, maar Piet had meer tijd.

In een korte tijd vielen er toen beslissingen. Theo, die evenals zijn tegenstander 11 minuten op de klok had, had de stand in de partij weer gelijk getrokken en dacht zelfs iets beter te staan. Na een eerder afgeslagen remise aanbod bood Theo's tegenstander nu remise aan. Een snel loopje langs de velden leek aan te geven dat remise voldoende zou zijn voor het team. De stelling leek ingewikkeld te worden en Theo durfde het met nog 7 minuten op de klok niet aan. Een beetje een watje, want Fritz gaf een voordeel van 1½ aan. Carel werd even later van het bord geveegd en Ysbert gaf pardoes een dame weg. Een dame offer gevolgd door een paardschaak op de koning en dame van de tegenstander bleek niet te werken door een toren die een invisible move terug kon maken en het paard opsnoepte. Omdat de verloren dame + paard niet opwogen tegen de gesnoepte pion gaf Ysbert maar op. Heel jammer, want hij stond in hogere zin gewonnen.

Patrick's tegenstander had nu wel vertrouwen in een goede einduitslag en nam de remise aan. De tegenstander van Jan Brugge had zich teruggevochten en er was een stand ontstaan waar het maar de vraag was of Jan nog kon winnen. Jan vond dat ook en bood remise aan. Hiermee was de stand 4-2 en was winst dus niet meer mogelijk, maar 4-4 eigenlijk ook niet meer. Na een klein standje van Theo (wel even overleggen!) gingen we kijken bij Piet en Rik. Rik had van der Laan volledig in de houdgreep genomen en ippon was nog een kwestie van aftellen. Piet koos voor een slimme remise wending omdat zijn stand toch wel wat lastiger speelde. Daarmee was ons verlies een feit, maar gelukkig hadden we Rik nog die een reus aan het vloeren was.

Nou is het echter zo dat je een ippon op verschillende manieren kan maken en Rik besloot de houdgreep los te laten en met een uchi mata (kwaliteitsoffer) de partij uit te maken. Helaas werd er overgenomen door de tegenstander en er ontstond een eindspel dat door een onnauwkeurigheid van Rik op één tempo verloren werd. Als Rik in plaats van de eerdere uchi mata een sutemi waza had gedaan (vrijpion d7 offeren op d8), had hij een paard overgehouden en de partij gewonnen. Zelf had ik de houdgreep vastgehouden en dit laten eindigen in een verwurging, maar ja, aan de kant is het soms makkelijker dan als je al uren hebt zitten werken tegen een kandidaat meester. Ietwat teleurgesteld door dit verlies van Rik (misschien nog wel meer dan door dat van het team) verlieten we het speellokaal. Ysbert naar Bloemendaal om op een feest zijn verdriet te boven te komen, anderen richting Uithoorn en Patrick, Rik en Theo naar Kota Radja. Een traditie moet uiteraard in stand gehouden worden!

Theo Hendriks