Terug naar wedstrijdschema
Amstel 3 begint seizoen met overwinning op MSK 1
MSK 1 (1596) Amstel 3 (1618) 3 - 5
Dolf Houtman (1699) Olivier Marincic (1700) ½ - ½
Ibrahim al Khawajeh (1644) Jacques Hogerwerf (1684) 0 - 1
Hans Hornstra (1689) Evert Bosman (1700) ½ - ½
Marc Norden (1658) Koen Beentjes (1667) 1 - 0
Norman Tambach (1601) Lex van Hattum (1643) 0 - 1
Andre Moons (1515) Jan van Willigen (1545) ½ - ½
Henk van Houtrijve (1481) Joop Veldhuijzen (1520) ½ - ½
Wim Rakhorst (1481) Henk van Lonkhuyzen (1484) 0 - 1
Met maar liefst drie invallers op de laatste drie borden speelde De Amstel 3 hun eerste externe wedstrijd tegen MSK 1. En dat was voorwaar een goed begin. Omdat ik zelf al mijn tijd nodig had doe ik slechts met een enkele zin verslag van de partijen in chronologische volgorde.

In het eindspel van Joop dreigde een vijandelijke pion te promoveren, maar Joop kon dat keurig pareren en werd remise overeengekomen; ½ - ½. Ondergetekende creëerde een vrije c-pion, maar verloor deze uiteindelijk door een actievere Koning van André. Toen er over en weer remise werd aangeboden en afgeslagen, "dreigde" er in het verre eindspel herhaling van zetten met remise tot gevolg; 1 - 1. Henk won op bord 3 met de bescheiden opmerking: "Totaal onverdiend". Zijn tegenstander blunderde door onverwacht het enige vluchtveld (f1) voor de Koning door zijn Dame te laten bezetten. Gevolg Dh2 (ondersteund door g3) en mat. Ik noem dat niet onverdiend, maar afgedwongen; 1 - 2.

Toen Henk en ik op zoek gingen naar een biertje zagen we Olivier ergens in een zaaltje zijn partij aan het analyseren. Ik heb er dus niks van gezien. Uitslag remise; 1½ - 2½. Koen verloor door "Slap spel" (dat zijn zijn eigen woorden) een kwaliteit en liep daardoor de hele partij achter de feiten aan. Toen zijn tegenstander uiteindelijk zijn Toren ruilde voor een oper en pion, was de overmacht aan vijandelijke pionnen te groot en gaf Koen na enig tegenstribbelen op; 2½ - 2½.

En de winnaars (wat mij betreft) van de merkwaardigste partij zijn geworden: Jan Bosman en Hans Hornstra!! Zij presteerden het om de boel zo dicht te schuiven dat er na een zet of 54 nog geen enkel stuk geslagen was en er door doelloos heen en weer schuiven van stukken tot remise werd besloten. Vraag voor de echte kenners: Gaat dan de 50-zetten regel eigenlijk in werking? 3 - 3. Jacques speelde zoals gebruikelijk een degelijke partij met optimaal gebruik van zijn tijd. Op het moment dat ik dat volgde stond hij al flink voor. Minstens een stuk meer, het loperpaar, de betere stelling. Hij speelde dat secuur verder naar de winst; 3 - 4.

Ten slotte kreeg Lex van vele toeschouwers alle aandacht in zijn eindspel. Natuurlijk speelde hij met wit het Morragambiet dat zijn tegenstander waarschijnlijk kende, want de "gegeven" pion werd voorlopig niet terug gewonnen. Uiteindelijk had Lex voldoende compensatie, maar moest toch eerst nog dealen met de schaakdreigingen van het actieve Loperpaar en Dame. Na de verplichte Dameruil gaf zijn tegenstander zich gewonnen; 3 - 5.

Jan van Willigen