Terug naar wedstrijdschema
Amstel 4 wint van Oosten-Toren 3
Oosten-Toren 3 (1602) Amstel 4 (1448) 3 - 5
Bert Kaizer (1669) Huug Jansen (1580) 0 - 1
Hans Koonings (1639) Henk van Lonkhuyzen (1484) 1 - 0
Mike de Haan (1593) Ton Kraaij (1271) ½ - ½
Peter van de Merwe (1752) Hans Pot (1588) ½ - ½
Frank van der Fluit (1608) Sipke de Boer (1595) 0 - 1
Marcel Duijm (1587) Jan van der Sluis (1463) 0 - 1
Jacques Meulmeester (1391) Tim van Rijsse (1104) 0 - 1
Bram Franken (1574) Jan Röling (1495) 1 - 0
De aanloop van de wedstrijd verliep met de nodige hindernissen. Het was Theo weliswaar weer gelukt om een volledig team op de been te brengen, maar toen ging op de middag van de wedstrijd Joop door zijn rug. Gelukkig was Ton bereid in te vallen (als hij maar met wit mocht spelen) en kon ik invallen als chauffeur. We moesten in Uithoorn even op een teamlid wachten, waardoor we pas tegen 20:00 uur in Diemen aankwamen. Ik had de auto in een zijstraat nabij de wedstrijdlocatie geparkeerd. Er werd mij gezegd dat ik de auto maar beter een paar honderd meter kon verplaatsen om het risico van een bon te vermijden. Zo gezegd zo gedaan, maar die paar honderd meter was wel wat verder en het teruglopen naar de wedstrijdlocatie ging niet helemaal goed (...) waardoor 5 minuten ruim 15 minuten werden. De wedstrijd (met vier invallers) was toen al zonder mij begonnen.

Van de partij van Jan Röling op bord 8 heb ik niets gezien. Er ging kennelijk iets fout, waardoor wij op achterstand werden gezet (0 - 1). Ondergetekende begon door de parkeerperikelen dus met een kwartier achterstand en kreeg op bord 2 in een Franse partij een geweldige aanval over zich heen. Nadat de tegenstander h5-h6 gevolgd door hxg7 en Lh6 had gespeeld viel de aanval echter stil. Toen ik daarna f5 kon spelen en het één en ander kon afruilen kreeg ik tegenkansen en was mijn achterstand in tijd veranderd in een voorsprong. Er leek opeens veel minder aan de hand. Maar zoals dat zo vaak gaat (kwestie van concentratie) trapte ik toen in een opzichtig vorkje en weg was de dame (0 - 2).

Huug Jansen speelde op bord 1 een solide partij en wikkelde af naar een toreneindspel met een stuk meer. Dat stuk moest hij wel weer inleveren maar de vijandelijke koning werd vervolgens overlopen door vrijpionnen (1 - 2). Ton Kraaij op bord 3 stond goed en had met een vorkje een toren gewonnen. In een onduidelijke stand (twee lopers tegen toren + paard) werd tot remise besloten (1½ - 2½). Een knappe prestatie van Ton tegen een tegenstander met 300 ELO punten meer! Hans Pot had op bord 4 een eindspel met dame en slechte loper (die op g7 de pionnen op h6 en f6 dekte) tegen dame en paard. De tegenstander probeerde zijn voordeeltje uit te buiten maar Hans pareerde alles met verve. Het gevolg was remise (2 - 3).

Met nog drie partijen in volle gang was er nog van alles mogelijk. En wat gebeurde er? In een tijdsbestek van een paar minuten vielen alle drie partijen in ons voordeel uit! Tim van Rijsse (bord 7) speelde een aanvallende partij met wederzijdse kansen. In het eindspel had hij een toren met twee verbonden vrijpionnen (op a4 en b3) tegen een toren met zwarte loper. Met a5 speelde Tim de winnende zet. Deze pion kon niet meer van promotie worden afgehouden (3 - 3). Jan van der Sluis (bord 6) won nadat de tegenstander een foute torenzet deed en pardoes achter de paaltjes mat werd gezet (4 - 3). Sipke de Boer (bord 5) stond zeker niet beter dan zijn tegenstander, maar deze had zoveel tijd gestoken in de aanval dat hij in tijdnood kwam en een dame verloor (5 - 3).

Tot ieders verbazing was de wedstrijd plotseling over en had De Amstel 4 met 5 - 3 gewonnen.
Hulde mannen!!

Henk van Lonkhuyzen